Top menu

Dział roślin azjatyckich

Dział prezentuje wybrane gatunki roślin azjatyckich. Zajmuje on w ogrodzie zachodnią część całego Działu Geograficznego. Znajdziecie tu Państwo gatunki z różnych stron Azji: Azji Mniejszej, Tybetu, Chin, Japonii, Korei. Pochodzą one z różnorodnych środowisk: lasów iglastych, lasów liściastych, zarośli i miejsc otwartych, często są to gatunki górskie, na przykład:

  • świerk kaukaski (Picea orientalis (L.) Link), pochodzący z Kaukazu i Turcji,
  • irga pozioma (Cotoneaster horizontalis Dcne.), pochodząca z zachodnich Chin,
  • paulownia cesarska (p. puszysta) (Paulownia tomentosa (Thunb. ex Murr.) Steudel), pochodząca z środkowych Chin,
  • kolkwicja chińska (Kolkwitzia amabilis Graebn.), pochodząca z gór środkowych Chin,
  • jodła nikkońska (Abies homolepis Sieb. et Zucc.), pochodząca z gór Japonii,
  • modrzew japoński (Larix kaempferi (Lamb.) Carriere), pochodzący z gór Japonii.

 

    Z uwagi na bardzo duże zróżnicowanie klimatyczne Azji, tylko niektóre z roślin azjatyckich można uprawiać w Polsce. Należą do nich głównie te, które występują na podobnej szerokości geograficznej. Część tych roślin wykorzystywana jest do nasadzeń jako zieleń ozdobna i można je spotkać na miejskich skwerach, zieleńcach oraz w parkach.

 

tekst: dr Piotr Reda

(Uniwersytet Zielonogórski)

Rosliny tego działu
Rozwiń wszystkie opisy

Mydleniec wiechowaty

Koelreuteria paniculata Laxm.

Rodzina: mydleńcowate (Sapindaceae)

       Drzewo pochodzące ze wschodniej Azji. W naturze dorasta do 18 m wysokości. W Polsce osiąga maksymalnie 8 m wysokości. Korona młodych egzemplarzy jest wąska i luźna, z wiekiem się zagęszcza i staje się parasolowata. W uprawie mydleniec zazwyczaj ma pokrój krzewu lub małego drzewa. Jego młode pędy są delikatnie omszone, a dwuletnie stają się nagie i brązowe. Kora jest podłużnie i tafelkowato spękana. Liście mydleńca są pojedynczo pierzaste i mają 30÷40 cm długości. Jesienią zmieniają barwę na żółtą i pomarańczową. Żółte kwiaty zebrane są w luźne wiechy , o długości do 40 cm. Kwitną na przełomie lipca i sierpnia. Owoc to rozdęta trzykomorowa torebka. Jej ścianki są papierzaste, czerwonawe i mają wyraźną siatkę nerwów. Torebki dojrzewają we wrześniu i październiku. Po dojrzeniu pękają, wysypując czarne nasiona wielkości ziaren grochu.

       Mydleniec wiechowaty rośnie szybko. Wymaga żyznej, świeżej i przepuszczalnej gleby. Preferuje stanowiska ciepłe słoneczne i osłonięte od wiatru. W młodym wieku jest wrażliwy na mróz, ale z wiekiem jego mrozoodporność wzrasta. Kwiaty tego gatunku w przeszłości miały zastosowanie w medycynie chińskiej, a z jego liści i gałązek produkowano czarny barwnik. Jest to roślina bardzo rzadka w naszym kraju.

Leszczynowiec kłosowaty

Corylopsis spicata Sieb. et Zucc.

Rodzina: oczarowate (Hamamelidaceae)

       Krzew w naturze występujący w górach na wyspie Sikoku w Japonii. Do Europy został sprowadzony w 1856 roku. W Polsce uprawiany jest od 1932 roku. Osiąga on do 3 m wysokości i ma szeroki, luźny pokrój. Jego pędy są gęsto pokryte kutnerowatymi włoskami. Liście są sezonowe, szerokie, wierzchem nagie, a od spodu sinawe i gęsto miękko owłosione. Mają jajowatosercowaty kształt i do 10 cm długości. Ich brzegi są zatokowo piłkowane i opatrzone wyrostkami. Ogonek liściowy jest ogruczolony i ma do 2,5 cm długości. Kwiaty leszczynowca są małe, jasnożółte, dzwonkowate i pachnące. Są one zebrane, na szczytach pędów, w kłosy, o długości 2÷4 cm. Pojawiają się przed rozwojem liści, w marcu i kwietniu.

       Leszczynowiec kłosowaty to gatunek rzadki, w naszym kraju, uprawia się go głównie w ogrodach botanicznych. Nie jest w pełni odporny na mróz, wiosną młode pędy mogą przemarzać. Wykazuje on dużą tolerancję w stosunku do warunków siedliskowych, ale nie lubi obecności wapnia w glebie. Preferuje stanowiska osłonięte i półcieniste.

Pięknotka rozwidlona 'Issai'

Callicarpa dichotoma 'Issai'

Rodzina: werbenowate (Verbenaceae)

       Krzew w naturze występujący w Chinach, Japonii, na Tajwanie i Półwyspie Koreańskim. Osiąga do 1,5 m wysokości. Charakteryzuje się kulistym, zwartym pokrojem oraz wyprostowanymi pędami, które często są fioletowe. Liście tego gatunku są sezonowe, owalne i piłkowane powyżej połowy. Mają one 3 ÷8 cm długości oraz ostre wierzchołki. Kwiaty pięknotki są niepozorne, różowe lub białawe i skupione po 10÷20 sztuk, w wierzchołkowatych kwiatostanach. Kwitną w lipcu i sierpniu. Owoce to liczne, fioletowopurpurowe, kuliste, błyszczące i niejadalne pestkowce, o średnicy 3÷4 mm, zebrane w grona. Pojawiają się na krzewie w październiku.

       Pięknotka rozwidlona 'Issai' jest w Polsce gatunkiem krótkowiecznym, gdyż zwykle przemarza w surowe zimy. Wymaga miejsca słonecznego i osłoniętego od wiatru. Preferuje gleby żyzne, dobrze przepuszczalne i wilgotne . Krzewy te należy sadzić w grupach, aby zapewnić zapylanie i późniejsze obfitsze owocowanie. Warto je sadzić w ogrodach, przede wszystkim dla gron bardzo dekoracyjnych owoców, które długo utrzymują się na gałęziach.